یک بار خواب دیدن تو به تمام عمر می ارزد !  

 پس نگو ! نگو که رویای دور از دسترس خوش نیست ، قبول ندارم !  

 گرچه به ظاهر جسم خسته است ، ولی دل دریایی ست  

 تاب و توانش بیش از این هاست  

دوستت دارم و تاوان آن هرچه باشد ، باشد !  

دوست خواهم داشت بیشتر از دیروز 

باکی ندارم از هیچ کس و هرکس که تو را دارم عزیز !

 

از یاد نمی‌برم هرگز تو را

و عشق زیبای تو را

لحظه‌ی قشنگ دوست داشتن

و به اوج رسیدن را

خواستنی و تمام نشدنی

حالا اینجا

کنار این همه خاطره‌های بارانی

تنها به تو می‌گویم

دوستت دارم

که می خواهم

بمانی

بمانم

نه در لحظه‌ها و ثانیه‌ها نه

که در تمام نفس‌ها

بی‌دریغ‌تر از همیشه

 

***

 

یادم باشد
حرفی نزنم که به کسی بر بخورد.
نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد.
راهی نروم که بی راه باشد.
خطی ننویسم که آزار دهد کسی را.
یادم باشد که روز و روزگار خوش است.
همه چیز رو به راه و بر وفق مراد است و خوب!
تنها! ... دل ما٬ دل نیست.
آره!

 

***

 

 

نیستش
نمیدونم کجاست
چه میکنه
ولی میدونم که ندارمش
هیچ وقت نخواستم که تورو با چشمات به یاد بیارم
نمیخواستم که تورو تو گم ترینه آرزوهام ببینم
نمیخواستم که بی تو به دیوارا بگم هنوزم دوستت دارم
آخه تو هول و ولای پریشونیا تورو نداشتم
تو گیر و دار، ای بابا
دلتو هیچ
حالمون خوش
ای بی مروت
دیگه دلی میمونه که جور دل کبوتر بطپه که با شما از جون زندگیش بگه؟
بگه که هنوز زنده ست...
هنوز زنده ست...
هنوز زنده ست...
هنوز زنده ست...
هنوز زنده ست...

اگه صدا صدای منه
نفس اگه نفس تو
بذار که اون خوش غیرتاش بدونن
که دل
دل بابایی دل نیست
دیگه دل نمیشه
نه دیگه این واسه ما دل نمیشه

 

***

ساده بگویم نگاه زاده علاقه است.

اگر دو چشم روشن عشق به تو نگاه کند تودیگر از آن خود نیستی.

زمان می گذرد و زمانه نیز هم.

کودک می شوی جوان هستی و جوانی می کنی. پیر می شوی می مانی.

باز هم مثل همیشه در پی گمشده ی هستی که با تو هست و نیست.

باز هم در پی آن علاقه پنهانی، آن نگاه همیشه تازه، باز هم در غروب بی امان زمان آن دو چشم روشن عشق را جستجو می کنی.

غافل از اینکه او دیگر تکه ی از تو شده سایه ی خوش بر دل تو.

گوشه گوشه ی این دل خراب سرشار از عطر نگاه توست...

عزیز دل