بر سر سنگ مزارم بنویس:

 

          زیر این سنگ جوانی خفته است

 

                                    با هزاران ای کاش

 

                                             و دو چندان افسوس

 

                                                    که به هر لحظه عمرش گفته ست

 

بنویس:

 

                   این جوان بر اثر ضربه کاری مرده ست ...

 

                                نه بنویس:

 

                                     این جوان در عطش دیدن یاری مرده ست ...

 

جلوی روز وفاتم بنویس:

 

     روز قربان شدن عاطفه در چشم نگار

 

                          روز پژمردن گل فصل بهار

 

                                   روز اعدام جنون بر سر دار

 

                                                    روز خوشبختی یار ...

 

                                                             راستی شعر یادت نرود

روی سنگم بنویس:

 

               آی گل های فراموشی باغ !

 

                    مرگ از باغچه کودکمان می گذرد داس به دست

 

                                          و گلی چون لبخند می برد از بر ما ...

 

سیاوش کسرائی